AutorskiBlogTekstoviVesti

Lidija Kojić: Zvezdara na ivici ustanka – između Vesićevih bagera i NATO bombi

Ovih dana, nakon još jednog propalog pokušaja građana Zvezdare, da preko trule gradske uprave zaštite svoj životni prostor od pomahnitalog Vesićevog rušilačkog nagona da u Beogradu bagerima pravi pejzaže nalik mesečevim, borbeni Zvezdarci su na ivici novog ustanka.

Nakon bitaka za parkić na Zvezdari i povratak trole 28, za koju neki kažu da je vraćena dogovorom jednog od „boraca“ sa Vesićem, tako što bi se vratila trola, a da se ne talasa prilikom rasturanja Zvezdare zbog gradnje bulevara sa četiri trake, koji bi povezivao buduće elitno naselje u Zvezdarskoj šumi, ovaj potonji plan je izgleda stigao na realizaciju.

Naime, propao je pokušaj građana Zvezdare, da bilo kojim razložnim i dokumentima potkrepljenim argumentima, objasne bandi koja upravlja našim gradom i sluša samo investitore, zašto je nemoguće proterati četiri saobraćajne trake kroz najgušće naseljeni deo Zvezdare pun solitera, stambenih objekata i naravno DRVEĆA, tako da se iz ulaza u solitere i kuće bukvalno stupa na kolovoz.

Ali ni to nije sve. Budući „Bulevar žrtava Vesićevih bagera“, bio bi najviše u spomen bezbrojnih stabala, koja bi na putu krvoločnog Drvoseka stradala, putu predviđenom da u stvari poveže stanovnike ultra luksuznog naselja u šumi, koje se već nazire iza kašika bagera.

Na tom putu nepovratno bi nestao i čitav splet podzemnih beogradskih reka koje se slivaju u jednu i teku ispod Čingrijine ulice, zbog kojih su pametni gradski oci mnogo decenija pre Vesića zabranili visokogradnju, a ulivaju se u Trećepozivačku česmu, koja je autorku ovog teksta i celu Zvezdaru pojila i od žeđi spasila tokom NATO bombardovanja.

Trećepozivačka česma, spomenik herojima Prvog svetskog rata, koju su još tokom samog rata podigli vojnici za vojnike – decu i starce, trećepozivce, izginule prilikom odbrane Beograda, takođe bi, naravno, stradala pred najezdom ludaka, koji na svakom koraku pokazuju koliko mrze i Beograd i Srbiju.

O činjenici da će taj mega-bulevar preseći mir Gradske bolnice na Zvezdari, učiniti frekventno mesto prelaska ulice na putu ka jaslicama, vrtiću i školama opasnijim pred zahuktalim besnim automobilima džet-set polusveta, stanovnicima budućeg naselja, koji nisu na vreme obezbedili kvadrate u Beogradu na Vodi (u narodu poznatom i kao „Beograd na gradskom budžetu“), ne treba posebno govoriti.

Kao ni o činjenici da će ogromni troškovi eksproprijacije, rušenja postojećih stambenih objekata radi raseljavanja vlasnika i novi stanovi za njih, najverovatnije pasti na gradski budžet, tj. novčanike Beograđana, umesto da se upotrebe za izgradnju kanalizacije u Krnjači, ili vodovoda u Grockoj i Lazarevcu, odnosno brojnim ostalim, a zanemarenim, gorućim tegobama Beograđana.

Međutim, po nas Zvezdarce-starosedeoce najveću opasnost predstavljaju dve neeksplodirane NATO bombe od po 900 kg, koje bi pod „stručnom“ Vesićevom palicom za navođenje bagera, poslala jedan deo Zvezdaraca pravo ka zvezdama. Poređenja radi, američka bomba iz Drugog svetskog rata od 400 kg, otkrivena prilikom gradnje Beograda na vodi, iako zatrpana tonama šljunka pre detonacije, isti je odbacila stotinama metara prilikom aktivacije.

Rođena sam u kući na Zvezdari,  kao i više generacija moje porodice. Preživeli smo Balkanske i svetske ratove i NATO bombardovanje, tako da poslednje što mi pada na pamet je da strepim od nekoga kome je ispijanje hlorisane i urinisane bazenske vode očigledno ostavilo trajne posledice.

Mi, Zvezdarci, koji smo kao deca napajani na Trećepozivačkoj česmi naših vojničkih predaka, jurićemo po ulicama svoga grada pripadnike zločinačke organizacije okupljene u Sekti neprijatelja Srbije, kao što su naši preci jurili Turke, Austrougare i Nemce. I nećemo ih juriti peške. Jurićemo ih njihovim sopstvenim bagerima.

Lidija Kojić, predsednica Izvršnog odbora Pokreta Slobodna Srbija